Kendini Zorlama, Tabakla Barış: Diyet Neden İşkence Olmamalı?

Her pazartesi aynı şey: 'Bu sefer kesin başlıyorum!' Listeler yapılır, dolap sadece yeşilliklerle doldurulur, sevdiğimiz her şeye katı yasaklar konur. Ama birkaç gün sonra, bir anlık boşlukta o çok sevdiğimiz tatlının başında buluruz kendimizi. Arkasından gelen o tanıdık pişmanlık hissi gecikmez: 'Yine başaramadım, bende irade sıfır.'

Peki, neden hep aynı filmi izliyoruz?

Çünkü diyet yapmayı bir ceza, kendimizi de terbiye edilmesi gereken bir suçlu gibi görmeye alışmışız. Aslında olay ne yediğimiz değil, yemekle nasıl bir ilişki kurduğumuz. Gelin bu hafta, o çok sıkan kalori hesaplarını bir kenara bırakıp madalyonun diğer yüzüne bakalım.

Yiyeceklere "İyi" veya "Kötü" Demeyi Bırakalım

Bir parça çikolata veya bir dilim börek yiyince kendimizi hemen "suçlu", sadece salata yediğimiz günlerde ise "kahraman" ilan ediyoruz. Yiyecekleri kafamızda böyle kutuplaştırmak, bizi gizli bir strese sokuyor. Oysa yiyecek sadece yiyecektir. Biri vücudumuza vitamin ve enerji verir, diğeri ise o anlık ruhumuza keyif verir.

İkisine de hayatımızda yer var. Önemli olan her şeyi tadında ve abartmadan yiyebilmek. Bunu sert bir matematik kuralı gibi değil, kendimizi dinleyerek, esneklik payı bırakarak yapmalıyız. Yasaklanan her şeyin cazibesi artar; yasakları kaldırıp dengeyi koyduğumuzda o tatlı krizlerinin de azaldığını göreceğiz.

Gerçekten Aç mıyız, Yoksa Sıkıldık mı?

Televizyon karşısına geçtiğimizde, işten eve yorgun argın döndüğümüzde ya da canımız bir şeye sıkıldığında elimiz hemen atıştırmalıklara gidiyor değil mi? İşte tam o anlarda, mutfak dolabını açmadan önce derin bir nefes alıp kendimize şu soruyu soralım: “Şu an gerçekten midem mi aç, yoksa duygularım mı?”

Bazen stres, yalnızlık ya da sadece can sıkıntısı yüzünden yemeğe sarılırız. Eğer sorun duygusal bir boşluksa, o boşluğu dünyanın en sağlıklı yemeği bile dolduramaz. O an bize iyi gelecek olan şey yemek değil; açık havada kısa bir yürüyüş, güzel bir müzik ya da bir arkadaşla dertleşmektir.

Sosyal Hayattan Kaçarak Diyet Olmaz

En çok yapılan hatalardan biri de diyet yaparken sosyal hayatı sıfırlamaktır. "Dışarı çıkarsam diyetim bozulur" korkusuyla arkadaş toplantılarını iptal etmek, aile yemeklerinde köşede mutsuz otamak sürdürülebilir bir yol değildir. Hayat devam ediyor; doğum günleri olacak, dışarıda kahve içilecek, tatillere gidilecek.

Önemli olan dışarıda da olsanız tabağınızı yönetebilmektir. Bir öğünde biraz fazla mı kaçtı? Dünyanın sonu değil. Bir sonraki öğünde daha hafif beslenerek dengeyi kurabilirsiniz. Diyet, hayatı kaçırma pahasına yapılan bir mutsuzluk süreci olmamalıdır.

Herkesin Listesi Kendine

Başkasına çok iyi gelen, internette popüler olan bir diyet listesi size hiç uymayabilir. Her insanın metabolizması, günlük koşturmacası ve en önemlisi damak tadı farklıdır. Önemli olan kendi vücudunuzu tanımak. Hangi yemek size gerçekten enerji veriyor, hangisi midenizi yoruyor, sizi gün içinde ne tok tutuyor? Bunu en iyi siz bilirsiniz. Kendi bedeninize bir öğretmen gibi değil, bir dost gibi yaklaşın.

Kısacası: Diyet yapmak, hayattan kopmak ya da sürekli aç gezip mutsuz olmak demek değildir. Diyet; bedeninize iyi bakmak, onu temiz beslemek ve bunu yaparken de yaşamın tadını çıkarmayı unutmamaktır.

Yazarın tüm yazıları