Değerli konuğumuz Psikolog Suna Tanaltay ile birlikteyiz.

Suna Tanaltay sevgi temasını en iyi işleyen kişidir. Çoğumuz biliriz ki “Suna Tanaltay” demek sevgi, saygı, güzellik demektir. O insanlardan sadece birbirlerini değil herşeyi sevmelerini istemiştir.

Biz de değerli okurlarımıza onun sevgi ışığını yansıtmak için bazı sorular yönelttik.

Aile, çocuk, sevgi denilince akla siz geliyorsunuz. Bize sevgiden bahseder misiniz?

Her işin başı sevgi. Sevginizi hiç, ama hiç esirgemeyin... Öncelikle size eşim Erdoğan’la olan tanışmamdan bahsetmek istiyorum.

Erdoğanla biz birbirimizi bir akıl hastanesinde tanıdık. Çapa Psikiyatri Kiliniği’nde. Ben staj yapıyordum. O da ihtisasını yapıyordu. Kadın, kadının hekimiydi ama Erdoğan bütün kadın  hastalara gerçek bir hanımefendi olduğuna inanarak davranan tek hekimdi. Arkadaşlarımız da iyiydi ama üniversite kliniklerinde doktorlar biraz çabuk kızar. “Hadi artık sıkıldım” bile demezdi Erdoğan. Aradan zaman geçti. Ben onun önce insanlığını adamlığını beğendim. Daha sonra bir sıcaklık doğdu aramızda. O zaten hemen öyle hissetmiş.

Bir hafta gelmedi. Hastaymış. Baktım döndü geldi. Üstünde beyaz gömleği, kalabalık arasında beni aradı. Beni görünce iki gözünü birden sıkı sıkı kapattı ve açtı. Sanki beni gözlerine, yüreğine, içine aldı. Ondan sonra o sıcaklık iyice belirginleşmişti. Zaman geçti, evlendik. Birlikte çalıştık. Birlikte hizmet ettik. Örneğin: Erdoğan ile nişanlı iken bir yılbaşı gecesi annem ve babam beni görmeye İstanbul’a gelmişlerdi.  “Kusura bakmayın “ dedim bu ilk nişanlı olma gecemiz. Ben Erdoğan’a gideceğim, 12.00 ye kadar hastanede  kalacağım. 12.00 yi hastanede yaşayıp döneceğim. Önce biraz suratlandılar (Allah rahmet eylesin). Ama gittim. Aksaray pazarından yiyecekler, meyveler aldım.

“Yemek yerken rahat edersiniz” diye Burhanettin Hocamız odasını Erdoğan’a vermiş.  Odadan da banyoya geçiliyor. Özel lavabosu da olan güzel bir bölüm. Dışarıda yağmur yağıyor ve sular içinde hastaneye girdim. Ancak elimdeki paketin içinde, dizde bir pilili siyah etek,  buz mavisi buluz ve sivri topuklu siyah süyet papuçlar vardı. Bunları değişeceğim. Geldim, odaya girdik. “Erdoğanım bana izin verirsen 5 dakikada hazırlanırım” dedim.  Banyo tarafına geçtim. Kapı kapalı. Islakları çıkardım. Üstümü değiştirdim. Bu davranışımı her zaman beğenmişimdir. O benim nişanlım da, sevdalım da olsa bir hastane odasında ben onun karşısında soyunamam. O gece kadın katına da, erkek katına da çıktık. “Erdoğan Bey, nişanlınız bizim için mi giyindi, bizim için mi süslendi. Ay ne kadar mutluyuz. Nişanlınız ne kadar güzel. İyi ki geldi Suna hanım” dediler. Dualar ettiler. Bunu bir kitabımda yazmışımdır. Ne dersiniz onların duaları mı tuttu acaba? Yıllar yılı böyle geçti. Sevgili, saygılı. O şimdi (yavrum benim) 4 damar baypaslı. Bir pilli bebek. Ama Yazın birlikte denize giriyoruz. Herşeyi birlikte paylaşıyoruz. O benim canım. Ben onun daha çok canıyım. Birlikte hizmet veriyoruz. Hayatı birlikte yaşıyoruz. Doğruluk, güzellik, sevgi, saygıyı da herkesle paylaşıyoruz.

Günümüzde boşanmalar hızla artıyor. Sizinki gibi bir sevgi pek nadir duydum,  gördüm. Bunun nedeni nedir? 

Gençler çok tahammülsüz. Sevgiyi ve evliliği alış veriş sanıyorlar. Tıpkı çarşıya gidip istediğini satın almak gibi. Ne evlilik, özellikle ne de sevgi  alış veriş değildir. Veriş alıştır. Almaları beklemeden başlar. Ama aldıkça da daha mutlu olur. 

Hep sabırlı, sevgi dolu, anlayışlı bir tavrınız var Siz hiç sinirlenmez misiniz? 

Elbette insan sinirlendiği, üzüldüğü zamanlar da olur. Ama bu karşınızdakine saygısızlık etme hakkını doğurmaz. Saygısız sevgi olmaz.

Kitaplarınız içerisinde en çok severek yazdığınız ve ayrı bir yere koyduğunuz kitabınız hangisidir? 

İlk kitabım “SEVDİKÇE” kitabını yazmadan önce Posta gazetesinde günlük köşe yazarıydım. O dönemler tek günlük köşe yazarıydım. Sevdikçe’de, Posta gazetesinde yazdığım insanların sorularına yanıt olan sorular vardı. Eklendi ve SEVDİKÇE oldu. Ondört,  onbeş  kitap yazmış olmama rağmen her zaman SEVDİKÇE (satış anlamında) en başta gidiyor. Çok uzun olmayan, insanın sabrına seslenen, insan yaşamını anlatan bir kitaptır. Sekiz  baskısı oldu.

“ÖNCE SEVGİ” ise dokuz baskıdadır. İki kitabım da yüzük taşı gibidir. ÖNCE SEVGİ, genç kızın yüreğidir. Genç kızın bilinç akımı gibidir. Özleyen aşık olan bir kızın bilinç akımıdır. Kitabın sonunu ise söylemeyeceğim “ÇIĞLIK” gibidir.

Günümüz şartlarında ruhsal sağlığımızı korumak adına neler yapmalıyız? 
İnsanın yakın çevresi ve ailesi çok önemlidir. Anne, baba, çocuk için çok önemlidir.
Benim annem öğretmen, babam gazeteci idi. Kültürlü, sevgi ve saygı dolu bir çevrede yetiştik. Ben yedi, sekiz yaşında iken yemek masasında herhangi bir konuda konuşurken “Suna sen ne diyorsun?” “ Ne düşünüyorsun?” diye sorarlardı.

Ben sekiz yaşındayken kızkardeşim dünyaya geldi. Annem loğusa yatağındayken beni yanına çağırdı ve sevdi, öptü. Evin yiyeceğini almak için para verdi. “Komşu arkadaşım Nerimanı’ı alarak pazara git, küfeyi doldur ve getirt. Canının istediğini de al, ye “ dedi. Ben de o gün kayısı pestili yiye yiye geldim. Alış verişi yaptım. Hesabımı da çok iyi yaptım. Matematiğim çok iyiydi.

Kısaca; anne, baba sevgisi ve sorumlulukla büyüyen çocukların hayatla mücadele etmeleri daha kolay olacaktır.

www.sagliktabugun.com portali çalışanları olarak; Sevgili Suna Tanaltay’a bu güzel söyleşi için çok teşekkür eder, saygı ve sevgilerimizi sunarız.